سه ماهگی

این روزها حالم اینقدر بده و نمی تونم هیچ کاری انجام بدم حاضر نیستم یک شی کوچیک رو تو خونه جابه جا کنم ،چون تهوع دارم و بی حالم غذا هم هوس نمی کنم و نمی تونم بپزم به همین خاطر مامانی زحمت می کشه و هر روز غذا میاره کارهای خونه رو هم میان انجام میدن کل خانواده در گیرن بسیج شدن میان و میرن و کمک می کنن.

منی که قبلا دایما تو اینترنت بودم صبح تا ازخواب پا میشدم سریع لب تاپ رو روشن می کردم یه چند ساعتی کار می کردم یهو یادم میفتاد که بلههههههههههه باید چیزی بخورم خیلی گرسنه شدم ، چند وقتی هست لب تاپ رو روشن نکردم ، از همه عجیب تر نه وب گردی می کنم نه با گوشیم کار می کنم ، اینقدر بی حوصله ام که گاهی وقتها جواب تلفن رو هم نمیدم .

کلا شما دوتا وروجک یه زلزله درون من به بپا کردید 

دلم خیلی هوای گشت و گذار کرده یه جورایی مثل عقده ای ها شدم از بس نشستم خونه و جای نرفتم برای سال دیگه کلی نقشه می کشم که کجا بریم مسافرت وگردش ،همسری هم می گه صبر کن تا سال دیگه بیاد چرا از الان برنامه ریزی می کنی برای سال دیگه همسری هم خیلی خسته شده همه کارهای دفتر افتاده گردن خودش من هم نمی تونم بهش کمک کنم از طرفی هم امسال مسافرت نرفته و روحیش خیلی خسته شده

 گاهی با خودمون فکر می کنیم :

 آیا سال دیگه شما دو وروجک اجازه میدید ما بریم بگردیم ؟؟

آیا شما دوتا وروجک اجازه میدید آب خوش از گلومون پایین بره و مسافرت بهمون خوش بگذره ؟؟؟

با که نه باید یه چند سالی بمونیم خونه تا شما از اب و گل در بیاید.